» مقالات انگلیسی » Influence of Morphology and Initial Surgical Strategy on Survival of Infants With Tricuspid Atresia

Influence of Morphology and Initial Surgical Strategy on Survival of Infants With Tricuspid Atresia



شناسه مقاله
10.1016/j.athoracsur.2015.05.037
دریافت مقاله

انگلیسی

Title: Influence of Morphology and Initial Surgical Strategy on Survival of Infants With Tricuspid Atresia

Authors: Bahaaldin Alsoufi and Brian Schlosser and Makoto Mori and Courtney McCracken and Timothy Slesnick and Brian Kogon and Christopher Petit and Ritu Sachdeva and Kirk Kanter

Journal: The Annals of Thoracic Surgery

Year: 2015

Abstract:

Background Tricuspid atresia (TA) is a heterogeneous single-ventricle anomaly in which initial presentation and, consequently, timing and mode of palliation vary based on morphology and degree of pulmonary or systemic outflow obstruction. We report current era palliation outcomes and examine whether morphologic and, subsequently, surgical factors influence survival. Methods From 2002 to 2012, 105 infants with {TA} underwent surgical palliation. Competing risks analyses modeled events after first-stage surgery (Glenn versus death) and after Glenn (Fontan versus death) and examined risk factors affecting outcomes. Results Seventy-eight patients (74%) required neonatal first-stage palliation, including modified Blalock-Taussig shunt (n = ۴۶, ۴۴%), Norwood (n = ۱۸, ۱۷%), and pulmonary artery band (n = ۱۴, ۱۳%), whereas 27 (26%) received primary Glenn as their initial surgery. Hospital mortality was 5 patients (4.8%). Competing risks models showed that by 1 year after first-stage surgery, 15% of patients had died and 83% had undergone Glenn. By 5 years after Glenn, 2% of patients had died and 80% had undergone Fontan. Overall 8-year survival was 84%. On multivariable analysis, risk factors for mortality were genetic/extracardiac anomalies (hazard ratio 7.0, 95% confidence interval: 2.4 to 20.6, p < 0.001) and pulmonary atresia (hazard ratio 4.4, 95% confidence interval: 1.6 to 12.2, p = ۰٫۰۰۴). Survival was not affected by initial palliation type (p = ۰٫۳۶), ventriculoarterial discordance (p = ۰٫۲۵), systemic outflow obstruction (p = ۰٫۸۴), or arch obstruction (p = ۰٫۶۲). Conclusions Despite morphologic and physiologic variations necessitating different palliative sequences, multistage palliation outcomes of various {TA} subtypes are comparable and generally good, with the exception of patients with associated genetic/extracardiac anomalies. The bulk of mortality is interstage, indicating continued opportunity for improvement in monitoring and managing patients during this critical period.

Keywords:

ترجمه فارسی
این متن به صورت خودکار و توسط موتور مترجم ترجمه شده است. برای سفارش ترجمه دقیق به قسمت 'سفارش ترجمه' مراجعه کنید

عنوان: تاثیر مورفولوژی و استراتژی جراحی اولیه در زنده ماندن در نوزادان با سه لختی به آترزی

نویسندگان: Bahaaldin Alsoufi and Brian Schlosser and Makoto Mori and Courtney McCracken and Timothy Slesnick and Brian Kogon and Christopher Petit and Ritu Sachdeva and Kirk Kanter

ژورنال: The Annals of Thoracic Surgery

سال: ۲۰۱۵

چکیده:
پس زمینه سه لختی آترزی (TA) یک ناهنجاری تک بطن ناهمگن که در آن ارائه اولیه و در نتیجه، زمان و نحوه تسکین متفاوت در مورفولوژی و درجه انسداد مسیر خروجی ریوی یا سیستمیک بر اساس گزارش نتایج فعلی دوران تسکین و بررسی اینکه آیا مورفولوژیک و است، پس از آن، عوامل جراحی روش های موثر بقا از سال ۲۰۰۲ تا سال ۲۰۱۲، ۱۰۵ نوزاد با {TA} تحت تسکین جراحی رقابت خطرات تجزیه و تحلیل حوادث مدل بعد از عمل جراحی مرحله اول (گلن در مقابل مرگ) و پس از گلن (فونتان در مقابل مرگ) و عوامل خطر موثر بر نتایج مورد بررسی قرار نمایش نتایج: از هفتاد و هشت نفر (۷۴٪) مورد نیاز نوزادان تسکین مرحله اول، از جمله اصلاح Blalock-Taussig شنت (۴۶ نفر، ۴۴٪)، نوروود (۱۸ نفر، ۱۷٪)، و گروه شریان ریوی (۱۴ نفر، ۱۳٪)، در حالی که ۲۷ (۲۶٪) اولیه گلن به عنوان مرگ و میر بیمارستانی جراحی اولیه خود را دریافت کرد ۵ نفر (۴۸٪) رقابت خطرات مدل نشان داد که با ۱ سال پس از عمل مرحله اول، ۱۵٪ از بیماران فوت شده و از ۸۳٪ بود تحت گلن توسط ۵ سال پس از گلن، ۲٪ از بیماران فوت شده و از ۸۰٪ قرار گرفته بودند فونتان بقاء ۸ ساله در تجزیه و تحلیل چند متغیره ۸۴ درصد بود، عوامل خطر مرگ و میر ناهنجاری ژنتیکی / extracardiac (نسبت خطر ۷۰، ۹۵ درصد بود : ۲۴-۲۰۶، ص به u0026 lt؛ ۰۰۰۱) و آترزی ریوی (نسبت خطر ۴۴، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۶ تا ۱۲۲، P = 0004) بقا شد بر اساس نوع اولیه تسکین (P = 036)، عدم تطابق ventriculoarterial (P = 025)، انسداد مسیر خروجی سیستمیک (ص تحت تاثیر قرار نمی = ۰۸۴)، یا انسداد قوس (P = 062) نتیجه گیری با وجود مورفولوژیک و فیزیولوژیک تغییرات نیاز رشته های مختلف تسکینی، نتایج تسکین چند مرحله ای از مختلف {TA} زیرگروه قابل مقایسه هستند و به طور کلی خوب، به استثنای بیماران مبتلا به ژنتیک / ناهنجاری extracardiac مرتبطبخش عمده ای از مرگ و میر interstage است، نشان می دهد فرصت ادامه برای بهبود در نظارت و مدیریت بیماران در این دوران حساس
کلمات کلیدی:

سفارش ترجمه

سفارش ترجمه

توانایی ترجمه

توانایی ترجمه

  • فیلد های زیر را به عنوان نمونه کار ترجمه کنید. دقت کنید که کیفیت ترجمه در انتخاب شما به عنوان مترجم این مقاله موثر است.


دریافت مقاله